کلی چیزی نوشتم ولی همه اش به خاطر این فایر فاکس پرید! اه شت

چه قدر بدم میاد از کسانی که ۱ ساعت درباره ی بد بودن "به کار هم دیگه کار داشتن و فوضولی کردن" حرف میزنن اونوقت خودشون از همه بدترن....

اعصابم داغونه!!!!!!!!!!!

ایران مکزیک ۱-۳

saint mige: Baba MeXiC BraZiL Ro ZaDE  EnghaDaM Az In BaDBaKhTa TavaGho NaDaShte BashiD

دختر عموم میگه: باشه ولي ايران راحت اول بازي ميتونست گل بزنه

arkh mige: be saint begoo che hali dari injoori type mikoni

 خلاصه اش اعصاب ندارم

بای بای

 

یک نامه نوشته سگ زردى به شغالى
هادی خرسندی
القصه چنين طعنه زده ديگ به ديگى

 

--------------------------------------------------------------------

------------

نامه سگ زرد
يک نامه نوشته سگ زردى به شغالى
گفته است برادر تو چرا زير سؤالي؟

دنيا همه از جور و جفاى تو بنالد
يک جاى جهان نيست تهى از نک و نالى

اطفال زمان را تو پدرسوخته، لولو
زائوى زمين را تو پدرسوخته، آلى

از صلح گريزانى و با جنگ رفيقى
از صبح الى شام به دنبال جدالى

با دست تو شد بى پر و بى بال کبوتر
وز همت تو جغد گرفته پر و بالى

در حبس تو هستند چه مردان و چه زنها
با جان و دل روشن و افکار زلالى

پستى و پليدى و طرفدار جنايت
حيوان جديدي، بشر رو به زوالى

چنگيز گر امروز نظاره گر ما بود
در قتل و جنايت به تو ميداد مدالى

***

وقتى پرزيدنت سگ زرد چنين گفت
پاسخ نگرفت از پرزيدنت شغالى

گفتند که او وقت اراجيف ندارد
هرچند خودش هست اراجيف خصالى

القصه چنين طعنه زده ديگ به ديگى
گفته است تو بيچاره چرا رنگ زغالى

در نامه خلاصه، کنه اى گفته به ساسى
کاى ساس تو از خون خلايق سرِ حالى!

آنکس که رکوردش زدن تيرخلاص است
گفته به رقيبش که پى قتل و قتالى

***

گفتم ز شغال و سگ و ترسم که برنجند
سگها و شغالان ز چنين ضربِ مثالى

گويم که بلانسبتِ سگها و شغالان
گر بردمشان قاطى اينگونه رجالى

هم معذرت از قاطر و گوساله و غيره
گر بر دلشان هست ز من رنج و ملالى

***

هادى! عصبى هستى و طنزت شده دشنام
خونسرد و قوى باش و برو راه کمالى

در رابطه با بازى ايام، نزن جا
هرچند نه روئين تن و نه رستم زالى

با همت مردم برهد مملکت از بند
گر صبر کنى ششصد و هفتاد و سه سالى!

لس آنجلس  24 ارديبشت 85

 

4 خرداد 1385    20:11

 

سلام چطوری؟
نوستالژی ميدونين يعنی چی؟ يعنی اينکه هر هفته، هر ماه، هر سال؛ فکر کنی که هفته ی پيش، ماه پيش، سال پيش بهتر بود! و اين هی ادامه داشته باشه، يعنی مثلاً اينجوری نيس که ساله 83 بهترين سال باشه و سال 84 بدترين (آخه سال 84 ميگی پارسال بهتر بود!)، ساله 85 هم ميگی سال 84 بهتر بود! و ...
يعنی چی؟ يعنی اينکه زندگيت رو به زوال داره، همه چيز هی داره بدتر و بدتر ميشه، هرچی ميری عقبتر (از لحاظ زمانی) خاطرات بهتری پيدا ميکنی و خاطرات خوبت زياد ميشه، و هرچی ميآی نزديکتر (از لحاظ زمانی) خاطرته خوبت يا کم-خوب اند (يعنی مقدار خوب بودنشون کمه) يا اينکه تعدادشون کمتره! (خاطره هاي بد رو سعی ميکنم فراموش کنم! و اصلاً بهشون فکر نميکنم تا ببينم زيادند يا کمند، امّا همين نبودن خاطره ی خوب، خودش يه خاطره ی بد محسوب ميشه!) حتّا توي يه مقطع هم ثابت نيست! همينطوری هی بدتر و بدتر داره ميشه، مشتقش منفيه و اکيداً نزولی! يه بازه ی کوتاه هم پيدا نميشه که مشتقش صفر باشه! حتّا مثل x³- هم نيست که يه نقطه ی مشتق صفر داشته باشه! همينطوری نزول و بازم نزول!
البته هنوز يه مقداری حالم خوبه، مشتقش با اينکه منفيه، امّا قدر مطلق مشتقش مقدارش کمه! يعنی امروز و ديروزم فرق زيادی ندارند، امّا اين هفته و هفته ی قبل فرق بيشتری دارند، و همينطور که بازه های زمانی بيشتر ميشه فرقشون از لحاظ شاد بودن من هم بيشتر و بيشتر ميشه! مثلاً امسال با پارسال و پارسال با پيار سال (البته حافظم زياد ياری نميکنه!!!) خيلی فرق دارند!
اینم بگم که تازه به اين نتيجه نرسيدم، 3-4 ماهی هست! کلّی هم دنباله علّتش گشتم، امّا پيدا نکردم، دنباله راه حلّش هم زياد گشتم، امّا باز هم يافت نشد، فقط يه چيزی به ذهنم رسيد، اينکه من عوض شدم، اينکه من دارم هی بدتر و بدتر ميشم! و من هی اوضاع رو بدتر و بدتر ميبينم! ( که البته همه جا صادق نيستا! خيلی جاها واقعاً شرايط بده، هرچقدر هم که به شرايط خوب نگاه کنی باز هم بدتر از چند وقت پيشه! )
مثلاً اخيراً يک سری کارها ياد گرفتم که قبلاً بلد نبودم! (در اثر اينکه شرايط بده اينارو ياد گرفتما!) يه کارهايی که حتّا فکر نميکردم من اين کار ها رو بکنم! مثلاً به راحتی دروغ ميگم، به آسونی يه طوری رفتار ميکنم که اونطوری نيستم! خودمو کنترل ميکنم که هر کاری دوست دارم نکنم! تلفن ها رو جواب نميدم! سلام نميدم! نماز نميخونم! کلاس دودر ميکنم! از بازيگر تلويزیون خوشم مياد!!!!!!! (اين يکی ديگه خيلی مسخرس! خودم قبلاً اينقدر به اين جور آدما ميخنديدم! اصلاً اين کار براي دختراي 12-13 سالست! البته من وقتی اون سن بودم اينجوری نبودم! بزرگتر از اين حرفا بودم! احساس ميکنم سنّم هی داره کم ميشه، درکم، شعورم، فهمم، هوشم، حواسم، ... همه چيم داره کم ميشه!!! نميدونم شايد هم دارم پير ميشم! تابستون 18 سالم تموم ميشه! يعنی دارم پير ميشم؟؟!؟!! سنّم زياد شده، دوس دارم برگردم به همون گذشته هايی که خوشحال تر از الان بودم، و شايد جوونتر!!!)
هییييی...
الان فهميدم، پيري زودرس گرفتم! شايد هم افسردگی!
حالم سره جاش نيس، من ميرم
"بيا و تو اين سال نو، يه جورايی آدم بشو، الّافی بسه، عمرت تلفه، ببين هرکی مي بيندت ميگه بي هدفه!..." اينو با خودم بودم، ناراحت نشين!
byebye

سلام
خوبين؟
امروز 24 مه ! همونطور که قول داده بودم، اومدم!
خيلی حرف دارم واسه گفتن.
اولاً که 2-3 روز پيش به وبلاگ قبليم سر زدم، يه پست داشتم که 24 اسفند بود و 4شنبه سوری! اينجا ميذارم بخونيد! بعد به کلّی تفاوت از پارسال تا امسال پی بردم! شرايط و موقعيت پارسالمو که با امسال مقايسه کردم کلّی واسم جالب بود! خيلی عوض شدن! هم شرايطم و هم موقعيتم! اين پايين بخونيدش. (راستی تا حالا به اين نکته دقت کرده بودين که، هرسال يک روز از ايامه هفته ميره جلو؟ يعنی پارسال 24 اسفند سه شنبه بوده و امسال 4شنبه اس و سال بعدی 5 شنبه ست! من خيلی وقته که به اين موضوع پی برده بودم! ولی امروز که داشتم فکر ميکردم که اينو تو وبلاگ بنويسم، يه چيز جالب فهميدم! ميشه به راحتی حساب کرد که يه تاريخی، x سال پيش، چند شنبه بوده! جالبه، نه؟)

 

سلام
خوبين؟
اينجا 2 نفر اومدن واقعاً نظر دادن! (مرتضی و روزبه!) کلّی خوشحال شدم که بالاخره دونفر اينجا "نظر" دادن!
حالا بگذريم، (خيلی دوس دارين نگذريم، نظرشون واسه پست قبلی رو بخونين! بعد هم هرچقدر خواستين بهشون فحش بدين يا ازشون ممنون باشين!)
ميخواستم يه چيزی بنويسم امّا ديدم بهتره که پس فردا بنويسم! مناسبتش بهتر جور ميشه!
(ایییی، ندا ايشلّا بگم خدا چيکارت کنه، هنوز دستم درد مياد!!)
الان دوتا مشکله بزرگ(!!!!) دارم! 1. 5شنبه چی بپوشم؟؟ 2. با مامانم برم مسافرت يا نه؟؟
اينو گفتم بخندين! (گريه کردين بجاش، آره؟ اشکال نداره عادّيه! من هروقت هم که حرف گريه دار ميزنم همه ميخندن!)
زياد حال و حوصله ندارم! (کی دارم؟!)
ميرم، پس فردا ميام، شايد هم 24 م بيام!

felan byebye

سلام!
من کلّی ذوق مرگ شدم امروز!!! [نميدونم از دعا های شما بود؟! يا اينکه خدا بيخودی کلّی بهم حال داد!]
مشکلم تو دانشگاه به طرز جالبی (عجيبی) ساعت 1۳ حل شد! و من داشتم از ذوقزدگی ميمردم، چون تا ساعته 12:20 احتمال اينکه مشکل من حل بشه برای خودم کمتر از 3%  بود! (از وقتی فهميدم ممکنه حل بشه (احتمال بالاي 50%) تا وقتی که کامل حل شد، حدوده  40 دقيقه طول کشيد!)
بعد از دانشگاه اومدم خونه با هانی صحبت کردم، فکر نميکردم از کرج اومده باشه،  دلم براش تنگ شده بود!
بعدش online شدم، ديدم در کمتر از 24 ساعت، 8 تا نظر دارم! [اينجا بايد گفت: من و اين همه خوشبختی محاله، محاله ... ] (آقای سکوت، لطفاً منو اون گربه هه فرض نکنيد!)
راستی همونقدر نظرات شما ها غيرمنتظره بود که الان update کردن من غيرمنتظره است!!!
ديگه، امروز به عنوان روز اول ترم دانشگاه شلوغ پلوغ بود تقريباً، مدام هم بارون (تگرگ) ميگرفت و توي دانشکده ها به علّت وجود سقف، شلوغتر ميشد!
من بعضی ها رو مثل ندا (و پويان و دو سه تاي ديگه) هزار بار ميديدم! يعنی يهو جلوم ظاهر ميشدن! [شايد هم من جلوي اونا ظاهر ميشدم!] و بعضی هارو که باهشون کار داشتم (مثل نفيسه!) اصلاً پيدا نميکردم! جالبش اينه که وقتی يهو يه سؤالی پيش اومد که ندا ميتونست جواب بده، ندا هم گم شد!!!
يکم نظر جواب بدم:
محب جان، من واسه ديشب معذرت ميخوام، اگه مشکلی پيش اومد شرمنده، بعدش بگو من چی بنويسم که خوندنت بگيره؟! (آدم موضوع واسه نوشتن نداشته باشه امّا دوستاش هی بهش بگن update کن، همين ميشه ديگه!!!!) راستی همين الان هم وبلاگت رو درست حسابی خوندم!
آقای سکوت، (من که ميدونم اسمت چيه، ولی نميگم!!!  ) وبلاگ شما رو هم از وقتی که نخونده بودم (يعنی از پست دوم!)، الان خوندم! از دعاهات هم ممنون، من هم برات دعا ميکنم حتماً...
محيا جون، شما سال چندمی؟!؟! فکر نميکردم معادلات پاس کرده باشی! باحال مينويسی، زود باش update کن! راستی مرسی از آي دی!
الهام خانوم، جک ميگم، خوبش رو هم ميگم! مثلاً منو ببينی ميخوای چيکار کنی؟!؟! ديگه به  تيکّه هات عادت کردم، جای تيکّه اندختن اينجارو update کن!
بنفشه جان، ممنون از يادآوري رولد دال، اين کليساي جامع رو داری؟ من که ندارم، فعلاً هم حسّ کتاب خريدنم نيس! اگه داری با کلاهم بزار رو دس بيام ببرم (راستی کلّی دنبال کلاهم گشتم، تازه صبح به فکرم رسيد شايد پيش تو باشه! در ضمن تا کی قزوينی؟)
امير خوان، شما که 100% وقتتو عمو پورنگ و خاله شادونه نگاه ميکنی، چرا پس به جشنواره ی خوارزمی راه پيدا نميکنی؟!؟!
آقای محسن، ممنون از نظراتت! يعنی از تعريف هايی که از من کردی، کلّی حال کردم!!!  وبلاگ تو هم خيلی قشنگه! مطالب قشنگی هم واسه کپی کردن انتخاب ميکنی

ديگه نظر جواب دادن بسّه!
الهام حال ميکنی؟ غر نزدم!!! (يعنی مقدار غرهای اين بار، در مقابل دفعه های قبل negligible هست!) (واسه اونايی که نميدونن بگم که negligible يعنی جزئي و قابل چشم پوشی)
الهام من از طرف تو به خودم تيکّه ميندازم: " محيا جديداً چی شده که غر نميزنی؟ جک هم که ميگی! تأثير چی بيد؟ ها ها هااا؟ "
راستی مينو و آناهيتا چرا نظر ندادن؟؟؟ [پرّو! با 8تا نظر هنوز 2 قرت و نيمش هم  باقيه!] اين دوتا وقتی ميرن تهران، معلوم نيس چی ميشن!!!
راستی همين الان ناخنم شکست!! [الان هرکی بخونه ميگه: "به من چه خوب؟!"]
من از شدّت ذوق زدگی خيلی نوشتم، و مثل هميشه "چرت نوشتم!!!"
ببخشيد که خسته شدين!
byebye...

سلام
خوبين؟
حوصله دارم! (اين جمله، درخواستی بود!!!)
به يک جک جديد توجه کنيد:

torke mire restoran, garson ro seda mikone mige ghaza chi darid...garson mige ghazaye emrooze ma kastidjilinkfinosta ba limoo hast. torke mige: kastidjilinkfinosta
???!??!???ba chi

 چطور بود؟
اصلاً هيچ موضوع خاصی به ذهنم نميرسه که اينجا بنويسم! چند بار چندتا موضوع توپ داشتم، امّا يا وقت نشد يا يه اتّفاقی افتاد که نتونستم اينجارو گردگيری کنم!
از ديروز احسان بازي
(Need For Speed (Most Wanted رو از دوستش گرفته، من و احسان و پسر دايیم يکسره داريم اونو بازی ميکنيم!
از فردا هم کلاساي دانشگاه قراره شروع بشه، (راستی يه مشکلی براي کلاساي دانشگاه من پيش اومده، دعا کنيد فردا بتونم درستش کنم!   ديشب اينقدر به اين مشکله فکر کردم خوابم نبرد! از ساعته 5 صبح online شدم!)
[راستی: مشکل به حراست و اينا مربوط نميشه، مربوط به کلاس معادلات دیفرانسیل هست! فکر بد نکنيد!!!]
ديگه خبره جديدی ندارم، آهان، جديداً کتابه "قلعه ی حيوانات"  جرج ارول رو خوندم [بابا تو چقدر عقبی که الان داری اينو ميخونی!!!] کتابه "بابا گوريو" بالزاک رو هم خوندم، الان هم دارم "تصوير دوريان گری" مال اسکار وايلد رو ميخونم، بعد از يه مدّت که در به در دنبال کتاب ميگشتم، يهو کلّی کتاب دار شدم! از بنفشه کتابهاي "چارلی و کارخانه ی شکلات سازی" و "چارلی و آسانسور بزرگ شيشه ای" (نويسندش يادم نيس، همونی که کتابه ماتيلدا رو نوشته!) رو گرفتم! نفيسه هم کلّی کتاب واسم آورده، از جمله "جان شيفته" ماله رومن رولان و يکی که مال ايتالو کالوينو بود و الان اسمش يادم نيست، و دو سه تاي ديگه!
[اخ اخ چقدر درباريه کتابا توضيح دادم!!!!]
ديگه به جز مشکله کلاسه معادلات (تو دانشگاه) و دوري شما ملالی نيست!
راستی مرسی از نظرات همتون، 17 تا نظر واسه ی من! تو عمرم نديده بودم!!!! باز هم نظر بدين توروخدا!
به اميده اينکه update بعدی so soon باشه!
برام دعا کنيد!
byebye...

سلام
حال هيچيو ندارم
هواپيما، سقوط، شهرک توحيد، نقص فنّی پيش از پرواز، ظرفيت بيشتر از 94، خانواده هاي ارتش، 12 کودک سوخته، عکاس فارس که در به در دنبال عکساش بودم، ...
هواي آلوده ی تهران، 16 آذر تعطيل تو تهران، روز دانشجوي بی سروصداي اينجا، تنبلی، بيحوصلگی، اعصاب خوردی، سرما خوردگی، عفونت سينوزيت، درسايی که نخوندم، تحقيق معارف، تمريناي زبان، پاکنويس رياضی، استاد مزخرف فيزيک، همکلاساي دانشگاه، کسايی که تو دوستيهاشون شک داری، افراد ناشناسی که ميشناسنت، موبايل، sms، چت، email، عکس، foto.ir...
حوصله ندارم!
نوذری، فرزاد حسنی، نسيم، حسنی، شريعتی، کوير، تور کويری که نرفتم  ،Dead Poet Society، سراميک، مکانيک، فرناز، مهرسا، گوشي موبايل، هانيه، ...
پيارسال همين موقع ها، بم بوم شد! و امسال پرواز آخر خبرنگارا ...
هاله ی نور، سگ حرم امام رضا، انتخاب، ايسنا، ايلنا، فارسنیوس، صبحانه، روزآنلاين، نبوی، ...
قاطی شده همه چی باهم!
ببخشيد اين دفعه اينجوری شد
بای بای

 

اینجا نیاق هستش

این هم منم!

نظری ندارین؟!

سلام
بابا هی نگيد که update کنم! من برعکس عمل ميکنم، يه منفی ضرب شده دارم!!!

امروز امتحان فيزيک داشتيم، خيلی آسون بود، همه 2 هفتس دارن خودشون رو ميکشن! من فقط ديشب خوندم! امّا باز مثل همیشه دوتا غلط آشغال مزخرف بيخود الکي گيجگولانه دارم!

بگم يکم به گيجي من بخندين! (به قول يه دوستی من از اون نابغه های گيج ام!)

اوّلن که به جای اينکه ثانيه ي سوم رو حساب کنم، 3 ثانيه ي اوّل رو حساب کردم

دوميشو که نگو، به جای معادله ی ربع دايره، معادله ی نيم دايره حساب کردم! (يعنی تقسيم بر 2 نکردم!)

حوصله ندارم بنويسم!

ناله ام!

اعصابم از جای ديگه هم خورده!

ديوار از من کوتاه تر گير نياوردن اينا؟!؟!

اعصابم از خيلی جاها خورده!

نميگم از کجاها!

حوصله ندارم

هوا ابريه، کسلم!

'امشب با بچه ها ميرم کافی شاپ که ديگه وجدان درد نگيرم!

ديشب هم رفتم حموم!

ديشب فيزيک هم خوندم!'

هميه اينا يعنی به لطف خدا و دعا های شما و کمک هانيه، دارم کم کم از حالت تنبلی خارج ميشم!بازم دعا کنيد که اين کم کم ، بشه خيلی!

مرسی از همتون

byebye

پيغام: راستی الهام(يا هرکسه ديگه که اينو ميخونه و منو ميشناسه!) وبلاگ "وقتی افتاده بودم و داشتم ميمردم" رو بخون، ببين تو هم بلدی از اينا بنويسی؟!

اگه خواستی تذکره هم بنويسی اشکال نداره!!!!!

سلام
خوبين؟
وجدانم درد مياد، بدجوری!
آخه خيلی کارا بايد ميکردم و نکردم!!!
واسه بعضيهاش هيچ وقتی نيست! (مثلاً ديروز بچه ها رفتن کافی شاپ، من نرفتم!)
واسه بعضيهاش فقط تا شب وقت هست! (مثل حموم رفتن!!!!!)
واسه بعضيهاش هم وقت هست، امّا وقتم کمتر شده!!! (مثله رياضی و فيزيک خوندن!!! که 2 هفتس ميخوام  بخونم، تنبليم مياد!)
واسه اينکه هزارتا کار انجام نداده دارم که بايد انجامشون بدم، وجدانم بدجوری درد مياد!!!
وقتی هم که فکر ميکنم بايد اينهمه کار انجام بدم، فکرش ديوونم ميکنه و اعصابم خورد ميشه!
اين کارهايی که گفتم نمونه های کوچيکه کاراييه که بايد انجام بدم!!! خيلی زيادن! من کم عيب و ايراد داشتم، تنبلی هم اضافه شده اخيراً!!! (يه نمونه  ميگم ؛ 4شنبه شب برف مي اومد! من عاشق برفم، امّا از روي تنبلی فقط از پشت شيشه ی پنجره نگاه کردم! و تا حياط نرفتم که اولين برف پایيزی رو حس کنم!!!! و بعدش کلّی افسوس  خوردم!) ميبينين چقدر آدم مزخرفی  دارم ميشم؟!
البته چون من با خيليا فرق دارم (و در آقليت ام!!!) تنبليم هم يه مقدار فرق داره!
مثلاً اگه يه نيروي خارجی اونقدر زياد باشه که منو مجبور کنه برم جزوه ی رياضيم رو از تو کيفم  در بيارم و بازش کنم و کلمه ی اوّل رو بخونم، تا N ساعت هم ميشينم ميخونمش! امّا  مشکل سر اين نيروي خارجيه! آخه نيروي خودم در اين مورد اينقدر کمه که نميتونه با Fs (نيروي اصطکاک ايستايی) مقابله کنه، و Fs هميشه برابر نيرويی ميشه که من وارد ميکنم! آخه μs (ضريب  اصطکاک سکون) خيلی زياده، واسه همين نيرويی که من وارد ميکنم (بهش بگيم P) به پاي Fsmax  [نيرويه اصطکاک در آستانه ی حرکت یا بیشترین نیروی اصطکاک، که از رابطه ی μs.N = Fsmax به دست مياد ( N  نيروی عمودی سطحه)، و  اگه نيرويی وارد بشه که از مقدار Fsmax کمتر باشه، نيروي اصطکاک برابر P ميشه، (چون نميشه  نيروي  اصطکاک بيشتر باشه) ] نميرسه، و بايد يه نيروي کمکی هم وارد بشه که نیرو از مقدار Fsmax  بيشتر بشه و حرکت شروع بشه! امّا وقتی حرکت شروع ميشه، (يعنی وقتی که من جزوه ی رياضی رو  باز کردم و شروع به خوندن اولين کلمه ميکنم) قضيه فرق ميکنه، اينجا نيروي اصطکاک از  رابطه ی μk.N  به دست مياد، μk که بهش ميگن ضريب اصطکاک حرکتی، هميشه از μs (و از 1) کمتره،  امّا اين مقداره μk واسه من خيلی کمه، اينقدر کمه که ميشه گفت حدّش به صفر ميل ميکنه! (يعنی داره  به صفر نزديک و نزديکتر ميشه) امّا همونطور که گفتم μs  من خيلی زياده يعنی ميشه گفت حدش به 1  ميل ميکنه!!! (چون

 μk < μs < 1 > صفر 

  يعنی هيچکدوم هيچوقت دقيقاً 0 يا دقيقاً 1 نميشن!)
نميدونم فهميدين چی گفتم يا نه؟! سعی کردم بفهمونم، اگه نفهميدين هم مهم نيس، مشکل از  فرستندس، به گيرنده هاتون دست نزنيد!!!
ميدونين چرا اينجوری گفتم، آخه من عقيده دارم که اگه آدم درسی رو که ميخونه فقط حفظ کنه، يا  فقط بلد باشه روي کاغذ اونو پيده کنه، به هيچ دردی نميخوره!
به نظره من آدم وقتی يه درسيو ياد ميگيره بايد همه جا به کار ببره، بايد هرچی رو که ميتونه با  اون مدل، شبيه سازی کنه (يعنی مدل سازی کنه) تا بفهمه، و اگه فهميد ديگه هيچوقت يادش نميره!
من خيلی موقع ها سعی ميکنم اين کارو بکنم، مثلاً وقتی يه ترانه گوش ميکنم توي شعرش دنباله قافيه و تشبيه و تضاد و تلميح و... ميگردم، يا وقتی، براي مثال، يه نفرو تاب ميدم،  دنبال حساب کردن دوره و بسامدش هستم! يا وقتی آبليمو ميريزم تو چيزی و ميخورمش، به اين  فکر ميکنم که الان دارم +H ميخورم! و خيلی مثال های ديگه هست که نميزنم!
امّا معمولاً سعی ميکنم رو نکنم، چون همه بهم ميخندن  امّا بعضی وقتا (مثله موقع  امتحانا، که يه درس رو زياد ميخونم و زياد میخوام که بفهممش) سعيم نتيجه نميده! مثلاً  بعد از امتحان بينش هميشه هر چيو که ميديدم واسش يه آيه يا يه حديثی ميگفتم! که مثلاً اين کار خوبه يا کار بديه! بعد از 4-5 مورد، همه صداشون در مي اومد که بسّه ديگه! امتحان داديم خلاص  شدیم، تو باز ول نميکنی!!!!!!!!!!!!!!
ميدونين، به نظره من دانش آموزا ياد نگرفتن فکر کنن! و هی اين ياد نگرفتنشون سال به سال افزايش پيدا ميکنه! ياد گرفتن يه چيزو حاضر و آمده بهشون بدی، همون رو حفظ کنن و تحويلت  بدن، و بعد از تحويل دادن هم همش رو از ذهنشون پاک کنن! (ميتونين آزمايش کنين! الان  کدومتون درس های سالهاي قبلتون رو يادتونه؟ مخصوصاً درسایی مثله بينش يا ادبيات رو؟!؟!)
خوب البته تو مدرسه ی ما (فرزانگان، البته منظورم اکثر مدارس وابسته به سمپاد (سازمان ملّي پرورش استعداد های درخشان) هستش!) يه مقدار نسبت به بقييه مدرسه ها بهتر بود،  از کلاس 30 و چند نفری، حداقل 3 نفر دنبال المپياد و اينجور حرفا بودن! نه دنباله حفظ کردن  و نمره گرفتن! امّا خوب؛ متأسفانه؛ اين هم رو به کاهش داره!!!
اگه بخوايم اينجوری پيش بريم، همين مشکلاتی که هس، بيشتر ميشه و کمتر نميشه!
واسه همين هيچکس از درس خوشش نمياد، هيچکی دنبال علم نيس، و هزارويک مشکل ديگه که بقيه  ميگن، من ديگه نميگم!!!!
همين کنکور هم اين مدل درس خوندن (حفظ کردن و فرمول بندی کردن) رو تشديد ميکنه!
اگه من از اوّل ابتدايی سعی ميکردم اين مدلی که همه درس ميخونن، درس بخونم؛ رتبه ی کنکورم اينجوری نميشد که مجبور شم قزوين درس بخونم! امّا يه چيزی بگم، اگه ادبيات رو اين  مدلی (مثل همه) ميخوندم؛ نميتونستم 94% بزنم! [البته بخش زياديش رو هم مديون آقای  قاسمی هستم، دبير ادبيات پيش دانشگاهيمون! که اخيراً هم از بانک کشاورزی مزدا برنده شده، مبارکش باشه!!! واقعاً خوشحال شدم!]
آخه ادبيات کنکور 84، زياد به کتابهاي ادبيات دبيرستان ربطی نداشت، و بيشتر به اين مربوط بود که تو درک ادبی داری، يا نه؟!
خلاصه، اگه کنکوری هستين، من روش درس خوندن خودم رو زياد توصيه نميکنم، ولی اگه کنکوری  نيستين، سعی کنيد درسی که ميخونيد رو بفهميد و اونو هرجا که ميتونيد به کار بگيريد، اينجوری نه تنها دارين جلوي ضرر جامعه رو ميگيرين؛ شب امتحان استرس کمتری هم داريد  [مثلاً من ديفرانسيل ام  اصلاً خوب نيست، و من همیشه از امتحان دیفرانسیل میترسم! اين که ما ميخونيم همش فرمول بندی شدست، و من کاربردی براش پيدا نميکنم!  امّا رياضیات گسسته ام، نسبتاً خوبهو از امتحانش نمیترسم! چون کاربردهايی واسش پيدا ميکنم!]
خيلی زياد نوشتم، ببخشيد، و ممنون که خوندين، خيلی وقت بود که اين حرفا تو دلم مونده  بود؛ الان مجالی شد واسه بيرون ريختنشون!
دعا کنيد يا تنبلی دست از سر من برداره يا من دست از سره تنبلی! [ حالا بقيه ی عيبهام پيشکش ]
بای بای

سلام
خوبيد همگی؟
من که گردگيری کردم، زود زود ميام اينجا که باز دوباره پر گرد و خاک نشه! الهام جون که الهی قربونش برم  هم که نظر داده، انرژي مثبتم (که تقريباً 0.01 هست!) دوچندان شده!
يه چيزه ديگه اينکه مشکل فارسيم حل شد! راستی من نميشينم 2 ساعت همه ي اين متنها رو فارسی type کنم؛ از برناميه En2Fa استفاده ميکنم، يعنی پينگليش type ميکنم، با اين برنامه هه فارسی ميشه! (ميتونيد فايل setup.exe رو از اینجا دانلود کنيد، حجمش هم کمه، زياد نيس!)
راستی ميتونستم مطلب قبلی رو هم درست کنم ولی بنا به دلايلی (از جمله تنبلی!!!) اينکارو نکردم!
چون خيلی وقته کلاس تنيس نميرم يه لينک تنيسی هم اینجا ميذارم اگه بيکار بوديد، بازی کنيد  يه بازي فلش تبليغاتيه! خوش بگذره، راستی امتيازتو رو هم اگه خواستيد بگيد!!!
اينارو گذاشتم که شما که اينو ميخونی حداقل يه سودی ببری! آخه اين وبلاگ من که خوندن نداره، شما زحمت ميکشی ميخونی، لطف ميکنی نظر ميدی، يه دوتا لينک هم باشه نشانه ی تشکر من، شايد يه استفاده‌ای بردی!
چشم چپم از صبح بدجور درد مياد! (باز هم ناله!!!) به همين دليل (همون معني جديد بهونه هستش!) من نرفتم پايين نقشه بکشم و نشستم پشت PC!
خوب ديگه، رفع زحمت ميکنم، هميشه راضی (نه از چسب رازی! از زندگی!) و پيروز باشيد، واسه منم دعا کنيد!
به قول آريانا: "خدافيظ!"

پ.ن. :لینک en2fa  کار نمیکرد، خودم share کردم و دوباره لینکشو گذاشتم، الآن کار میکنه!

 

تصوّر کن اگه حتّی تصور کردنش سخته؛ جهانی که هر انسانی تو اون خوشبخت خوشبخته

جهانی که تو اون پول و نژاد و قدرت ارزش نيس؛ جواب هم صدايی ها پليس ضدّ شورش نيس

نه بمب هسته ای داره نه بمب افکن نه خمپاره؛ ديگه هيچ بچه ای پاشو روي مين جا نميذاره

همه آزاد آزادن، همه بی درد بی دردن؛ تو روزنامه نميخونی نهنگا خودکشی کردن

جهانی رو تصور کن بدون نفرت و باروت؛ بدون ظلم خودکامه، بدون وحشت و تابوت

جهانی رو تصور کن پر از لبخند و آزادی؛ لبالب از گل و بوسه، پر از تکرار آبادی

تصّور کن اگه حتّی تصور کردنش جرمه؛ اگه با بردن اسمش گلو پر ميشه از سرمه

تصور کن جهانی رو که توش زندان يه افسانس؛ تمام جنگاي دنيا شدن مشمول آتش بس

کسی آقای عالم نيس، برابر با همن مردم؛ ديگه سهم هر انسانه تن هر دونه ی گندم

بدون مرز و محدوده وطن يعنی همه دنيا؛ تصور کن تو ميتونی بشی تعبير اين رويا

سلام

چند روزی هس که ننوشتم! درگير روزمرگی شدم! شما ها هم که يه وقت نظر ندين ها! شايد نظرهاي شمارو بخونم دوباره نوشتنم بگيره! يا شايد خدای نکرده نوشته هام بهتر بشه!!!
تولد آناهيتا خوش گذشت،(بگذریم که به مانتوم گند زده شد!) کافی شاپ توت فرنگی بود، و بعدش هم سينما مهمون آناهيتا بوديم، چون اکثرمون زن زيادی رو ديده بوديم، رفتيم "رستگاری در 8 و 20 دقيقه!" (آخه اينجا که تهران نيست که ما قدرت انتخاب فيلم داشته باشيم! اينجا دوتا انتخاب واسه سينما بيشتر نداری! و اگه يکيش رو قبلاً انتخاب کرده باشی، عملاً قدرت انتخابت به صفر ميرسه!) ميگن قبل از انقلاب اينجا 5-6 تا سينما داشته امّا آتيش زدنشون! خيلی بده که آدم توي يه استانی زندگی کنه که يک ساعت و نيم با تهران فاصله داره! نه اينقدر نزديکه که جزء استان تهران باشه و نه اينقدر دوره که مسئولانش به فکر اين باشن که امکانات رفاهی توش به وجود بيارن! مردم اينجا هر کاری ميخوان بکنن، ميرن تهران؛ لباس ميخوان بخرن، تهران! کفش ميخوان بخرن، تهران! پارک ميخوان برن، تهران! کوه ميخوان برن، تهران! سينما ميخوان برن، تهران! واسه همينه که اينجا نه پارک درس حسابی داره نه کوه درس حسابی نه سينماي درس حسابی! جای شکرش باقيه مردم تنبل تر شدن و خريد هاي لباس و کفش رو اينجا انجام ميدن، يکم وضع اين چيزا بهتر شده! امّا هنوز اگه لباس واسه يه مهموني درس حسابی بخوان، يا ميرن پيش يه خياطی که براشون بدوزه، يا ميرن تهران!
خدا کنه من تهران دانشگاه قبول بشم! خسته شدم از اين بی امکاناتی و اين شل دادن مردم! گرچه خودم اينجا رو واسه زندگی ترجيح ميدم! هر وقت يه مدّت طولانی تهران ميمونم مريض ميشم! (آب و هواش نميسازه!) امّا همين که برميگردم قزوين، حالم خوب ميشه، (حتّا اگه حال جسميم خوب نشه، حال روحيم خوب ميشه!)

تهران که زياد ميمونم خسته هم ميشم! از شلوغی، از آدماي زيادی که معلوم نيست دنبال چی هستن و هرجا ميری پر آدم جديده، پر چهرهاي جديدی که نميشناسم! تو هر ساعته روز تو خيابون يا هرجاي ديگه دورت پر آدمه! امّا اينجا...

امّا اينجا اينجوری نيس، اينجا پره از قيافه هاي آشنا، قيافه هايی که مطمئنّی حداقل يه بار ديدیشون! اينجا هوا بوي عطر و لوازم آرایش و دود ماشين و سيگار نميده! و اگه خيام رو از پائين تا بالا بری، حداقل به 5-6 نفر بايد سلام بدی!...

اينجا رو واسه زندگی طولانی بيشتر دوس دارم! با همه ی کمي امکاناتش! ولی با همه ی مردمش! دوس دارم تهران زندگی کنم ولی هفته ای، ماهی، برگردم قزوين! برگردم اينجا و همه ی اون چيزايی که باهاش زندگی کردم و تهران ازش هيچ خبری نيس رو دوباره حس کنم! بعد دوباره برگردم به همون شهر پر امکانات و پر دود و پر آدم!

چقدر حرف زدم! سر يه کلمه ی کوچيک چقدر فکرم الکی کار کرد! ياد جمله ی "گامی کوچک براي يک انسان و گامی بزرگ براي بشريت!" افتادم!

ديروز کلّی به همه گير دادم که فيلم "رستگاری در ..." (طولانيه، حوصلم نمياد، همون بهش ميگم "رستگاری") رو براتون تعريف کنم! امّا هيچکی قبول نکرد!

-----------------
بگم که تا اينجاي مطلب رو ديروز ظهر نوشتم! امّا نشد بزارم تو وبلاگ! و حالا ادامه ی ماجرا...

آهان، که جمعه به همه گير دادم که فيلم رستگاری رو تعريف کنم و هيچکی قبول نکرد، آخه خودم قبلش گفتم از اين فيلمايی بود که معلوم نميشه چی ميشه! و همش هم آدم رو دچار استرس ميکنه!

بنفشه بهمون توصيه کرد که بجاش بريم زن زيادی، امّا من گفتم که آدم يه فيلمی ببينه که شايد از ديدنش پشيمون بشه بهتر از اينه که آدم يه فيلمی رو دوبار ببينه! و الان هم اضافه ميکنم اگه آدم فيلم بد نبينه که قدر فيلم خوب رو نميدونه! مثل نقش منفی ها تو فيلم که اگه نباشن نقش مثبت ها معلوم نميشن نقش مثبتند! و يا مثل بديها و غصّه ها و گريه هاي زندگی که اگه نباشن آدم قدر خوبيا و شاديا و خنده هاي زندگی رو نميفهمه...

بگذريم، ميخواستم فيلم رستگاری رو براي شما تعريف کنم! امّا دلم براي خودم و شما که اينو ميخونی سوخت! آخه حوصله ی نوشتن ندارم و اگه وقتی حوصله ی کاري و نداشته باشم، اون کارو انجام بدم، خيلی کار مزخرفی از آب در مياد! (نه اينکه حالا وبلاگم اصلاً مزخرف نيست!)

احسان امروز گله ميکرد که چرا اونجا نمينويسم!؟ گفتم من تو وبلاگ خودم نمينويسم اونکه اونجاس! گفت چرا؟ ببندمش؟ گفتم نه، صبر کن...

آخه دروغ چرا؟ خوب اونجا نوشتن سخته! فکر کردنو چيزی نوشتن برام يه کم سخته! اينجوری خوبه که هرچی به ذهنت ميرسه بنويسی! (البته بايد تحمل اينکه "هرکی هرچی دلش بخواد رو تو نظرات بگه" رو هم داشته باشی! که من فکر ميکنم تا يه حدّی تحملشو دارم!)

بسّه اين مطلبه خيلی زياد شد! البته امروز که زياد ننوشتم، امّا با مطلب ديروز که شما باهم ميخونين، زياد ميشه!
byebye فعلاً...

سلام
بعضی وقتا فکر ميکنم جای اينکه وبلاگ بنويسم، برم بشينم يه مسئله ی فيزيک حل کنم، بهتره!
امّا بعضی وقتا من خيلی فکراي بيخودی ميکنم

ديشب با الهام رفتيم فيلم "زن زيادی" (تهمينه ميلانی) رو ديديم
آناهيتا ديده بود، احسان ديده بود، اعظم هم ديده بود! امّا هيچکدوم نظرمون مثل هم نبود!
بهتره خودتون ببينين و بعداً خودتون نظر بدين!

بهم ميگن شاد بنويس، اين چه طرز وبلاگه؟
ميگم نميتونم، تو ذهنم نمياد، اون موقع ها که همه چی بهتر بود، ذهن منم بهتر بود، چيزاي شاد هم بيشتر توش بود!

سعی ميکنم دوباره اوضاع رو مثله قبل کنم! امّا قول نميدم سعيم نتيجه بده!
آخه همکاري خيلياي ديگه رو هم لازم دارم!
راستی يه سؤال، کسی ميدونه "سوجی" به زبان ترکی يعنی چی؟
فعلاً درگير تولد آناهيتا ام، امّا يکم سرم خلوت تر شد، بيشتر و بهتر مينويسم، قول ميدم!
byebye